|
|
Volgens mij is het een stukje uit een reklame uit de jaren 60 of 70, 'Bloem, bloem, bloem, bloem...' misschien van Fleurop of zo. In ieder geval zit het steeds in mijn hoofd. Niet zo vreemd misschien, want ik ben bezig met het maken van een boeket bloemen.
Voor de hoeketagère in de Salon van mijn poppenhuis wil ik een weelderig boeket maken zoals je die wel zag op de schilderijen van 17e eeuwse schilders als Balthazar van der Ast, Jan Davidsz. de Heem en Jacob Woutersz. Vosmaer, om er maar eens een paar te noemen.
Nou had ik nog een paar kitjes liggen van Ria vd Kant, waar een aantal bloemen in zaten die ik in het boeket wil gebruiken: pioenen, lelies en chrysanten. Natuurlijk wil ik er ook nog rozen en tulpen in en misschien een iris of vingerhoedskruid. Ik zal eens zien wat ik kan vinden.
Voorlopig ziet het begin van het boeket er zo uit:
.
|
De blakertjes hangen en branden! Het is meteen een stuk gezelliger in de Salon.
De snoertjes heb ik naar boven geleid door gaatjes in de plafondplint. Omdat zo'n wit snoertje natuurlijk geen gezicht is heb ik er zijden lint overheen gehangen. Het is hetzelfde lint dat ik ook voor kussens op de bank gebruikt heb. Ik het echt zou het natuurlijk veel te gevaarlijk zijn, die linten zouden door de hitte van de kaarsen wegschroeien en in het ergste geval zou er een brandje beginnen. Deze kaarsjes geven wel licht en warmte, maar met een minimale kans op brand.
.
|
Eén van de beroemde poppenhuizen in de Nederlandse musea is het poppenhuis van Lizzy Ansingh dat in het Historisch Museum Arnhem te zien is. Lizzy Ansingh (1875-1959) behoorde tot een groep kunstenaressen die in de eerste helft van de twintigste eeuw in Amsterdam werkte. Zij werden bekend als de 'Amsterdamse Joffers'. Vooral met haar poppenschilderijen, waarbij ze haar poppenhuis en poppen gebruikte om voorstellingen te ensceneren, kreeg Lizzy bekendheid. Een geliefd onderwerp op haar poppenschilderijen waren de menselijke deugden en ondeugden, vaak ook nog eens met een moraliserende ondertoon.
De Amsterdamse kunstenaar Frans Everbach (1877-1947) is een tijdgenoot van Lizzy Ansingh. Een aantal maanden geleden werd ik verrast met onderstaand kunstwerk, een mezzotint van Everbach met als titel "De Berisping". Het werk is gemaakt naar Lizzy Ansingh, hier ook met haar poppen als onderwerp en met diezelfde moraliserende ondertoon. Ongetwijfeld kenden Ansingh en Everbach elkaar.
.
|
In de Salon heb ik een hele tijd een moderne staande lamp als enige verlichting gehad. Niet omdat ik die lamp zo mooi vind, maar omdat ik simpelweg geen mooie lampen kon vinden. Nee nu zeg ik het verkeerd, ik heb wel mooie lampen gevonden, maar de prijzen daarvan lagen ver boven mijn budget.
Zelf maken dus. Op de foto van mijn vorige blog is een schemerlamp te zien die ik maakte van wat restjes hout en behang. Niet helemaal naar mijn zin, maar hij mag blijven staan tot ik iets beters heb gevonden. De twee wandblakers die ik gisteren maakte zijn wel naar mijn zin. Ik heb ze op dezelfde manier gemaakt als de spiegels boven de deur en haard, met kunststof spiegel'glas' en een soort poesieplaatjes. De kaarsverlichting zit gemonteerd op een schoteltje waarin ik een gat geboord heb en een kunststof buisje dat ik boven een vlammetje gebogen heb. De bedrading gaat via het kunststof buisje naar de achterkant. Op de foto moeten ze nog aangesloten worden, de snoertjes zullen naar boven geleid worden alsof het de kettingen zijn waar ze aan hangen.
Ook ben ik al een tijd op zoek naar een eenvoudige vuurkorf zoals die in Nederland in de 18e eeuw gebruikt werden. Ik heb een aardig tinnen model gevonden, maar daar zit een haardplaat aan vast. Dat wil ik niet omdat je dan de mooie tegels in de haard niet meer ziet. Om te zien hoe het eruit kan zien heb ik een tijdelijk model van karton gemaakt. Nog niet helemaal wat ik bedoel, maar het komt in de buurt.
.
|
De feestdagen weer achter de rug, alle versierselen weer terug in hun dozen. De boom de deur uit, de bezem door het huis. Hoewel ik al de kerstversieringen (en vooral de boom met alle lichtjes) altijd erg gezellig vind staan, vind ik het ook altijd wel weer fijn als alles opgeruimd is. Wat een ruimte heb je ineens weer! Ik vind het ook het ideale moment om het houtwerk van een nieuw verfje te voorzien. Aan de slag met verf en kwast!
.
|
|
Home 
Menu 
Links 
Gastenboek