|
|
Ik wil een vaas met bloemen maken om op de etagère te zetten en ik wil daar vooral een paar mooie rozen in zetten. Eén van mijn lievelingsrozen staat in mijn tuin, een heerlijk geurende volle roos. Omdat hij nu nog staat te bloeien ben ik de tuin in gegaan om even een paar goeie foto's te maken, dan kan ik hem later namaken in 1:12.
Ik kon het natuurlijk niet laten en heb veel meer gefotografeerd, er is nog zo veel moois te zien! Het is wel handig om een soort archief te hebben van wat je in de tuin hebt staan, maar ook om straks planten na te maken voor mijn 1:12 tuin is zo'n fotoarchief handig.
De druiven doen het fantastisch dit jaar. Zal het eindelijk lang genoeg warm zijn om ze echt lekker zoet te laten worden?
Dit jaar was een geweldig fruit-jaar. We hebben veel te veel om op te eten en hebben dan ook al heel wat moes en chutneys gemaakt.
De lampionplant (Physalis) is een andere favoriet van mij. Dat vlammende oranje tussen al het groene blad doet het prachtig in een donker hoekje. Lang nadat het blad is afgestorven blijven de lampionnetjes nog aan de stelen zitten. Het is wel een beetje een woekeraar dus op plaatsen waar hij niet welkom is wordt hij rigoreus verwijderd.
Wat zal het moeilijk worden te kiezen in welk jaargetijde ik mijn 1:12 tuin ga maken!
|
De etagère begint al vorm te krijgen. Ik wilde de C-voluten (dat zijn die C-vormige krullen typisch voor het rococo) er niet op schilderen, dus heb ik geprobeerd ze te maken van klei. Dat is wonderwel gelukt. Niet even symmetrisch allemaal, maar dat vind ik niet zo erg (trouwens, in het rococo werkte men het liefst asymmetrisch, alleen werd daar een iets andere asymmetrie bedoeld dan ik er van gemaakt heb  ).
Ik heb de etagère in dezelfde kleuren geschilderd als de schouw, lambrizering en stoeltjes in de Salon, nl. zandsteen. De randjes zijn met goudverf bewerkt en het geheel heb ik wat ouder gemaakt met een mengsel van omber en groen. Toen het droog was kon ik eindelijk de etagère in elkaar zetten en in de Salon plaatsen. Ik vind 'm erg mooi geworden. Nu nog een vaas met bloemen maken....
|
Mijn man verraste mij gisteren zomaar met een klein cadeautje, een miniatuur olieverfschilderij. Het stelt een landschap bij maanlicht voor, met op de voorgrond een huisje en drie figuren.
Ik ben er héél blij mee! Nu eerst op zoek naar een passende lijst, want de lijst die er om zat was véél te groot en grof.
|
Toen ik gisteren weer eens in een la aan het rommelen was, vond ik een uit been gesneden schedeltje. Dat ik die nooit eerder had gezien, een perfecte schaal 1:12! Leuk om een 3D 1:12 vanitas mee te maken! Kan ik weer een aantal dingen toevoegen aan mijn boodschappenlijstje voor Arnhem...
Ik heb alvast een foto gemaakt van hoe zoiets eruit kan zien. Zijn grote vriend is Kees, een paar honderd jaar oud, maar alweer een aantal decennia woonachtig bij ons.
Op de achtergrond het prachtige Vanitas van Harmen Steenwijck, geschilderd rond 1640.
Ik vind zoiets erg goed passen bij de herfst, de ijdelheid en vergankelijkheid. En ondanks dat de temperaturen nog ruim boven de 20 graden liggen, is de herfst officieel al wel begonnen!
Nog een detail:
|
Bij het uitzagen van de eerste onderdelen van de etagère merkte ik waarom dit hout eigenlijk niet zo geschikt is: er is te veel verschil tussen de harde en de zachte gedeeltes van het hout. Op de zachte stukken schiet de zaag ineens vooruit, op de harde kom je bijna niet verder. Ook de cirkelzaag had er problemen mee, er brak zelfs een stuk van het hout af tijdens het zagen. Gelukkig vond ik het terug en kon ik het keurig lijmen.
Ik ben toch verder gegaan met dit hout omdat ik niets anders in huis heb.
Omdat ik altijd aan het rommelen ben met de spullen die ik in huis heb, worden de dingen die ik maak meestal toch weer anders dan het origineel en het ontwerpje.
Ik vond een mooi stukje van een oud schilderijlijstje in een la en besloot dat te gebruiken aan de bovenkant van de etagère. Met de cirkelzaag kon ik het prachtig haaks zagen.
Dit wordt uiteindelijk het bovenste platform waar de vaas op komt te staan.
Iets lager heb ik aan weerskanten gebruik gemaakt van profiellatjes, die onder verstek gezaagd precies aansluiten op de achterwand.
De hele etagère wordt uiteindelijk geschilderd. Omdat ik uiteindelijk een mooi glad geheel wil hebben en de nerven van het hout toch wel diep zijn, heb ik ervoor gekozen om al het hout voor te behandelen met gesso. Straks als er een paar laagjes op zitten en alles goed geschuurd is zal het mooi glad zijn en zullen de nerven bijna niet meer opvallen.
Het voorbehandelen en schilderen doe ik voordat de planken en de poten erop zitten, dat werkt een stuk makkelijker!
|
In mijn favoriete tijdschrift 'The World of Interiors' zag ik gisteren een foto staan van een etagère in rococo-stijl. Hoewel het eigenlijk een eetkamermeubel is, vond ik het gelijk leuk voor in mijn Salon. Ik ben dan ook meteen aan het schetsen en meten geslagen.
Op de foto rechts de inspiratiebron, links een aantal schetsen, waarbij de linker schets de allereerste is en de rechter de laatste. De laatste schetsen maak ik op ware grootte, zodat ik steeds kan kijken of ik de verhoudingen mooi vind. De verhoudingen worden anders dan bij het origineel omdat mijn kamer veel lager is. Ik zet de schets ook even in de Salon om te kijken of ik het daar ook nog bij vind passen.
Ik heb het ontwerp nog een beetje veranderd, het wordt nu een hoekkast. De planken heb ik ook getekend en zijn nu klaar om uitgezaagd te worden. Ik kon natuurlijk weer niet echt geschikt hout vinden (vliegtuig-triplex zou in dit geval prima zijn, ik ga het toch schilderen), maar het plankje dat ik nu heb gevonden moet het maar worden. Ik weet niet wat voor een soort hout het is, het zou door kunnen gaan voor 1:12 eiken. Normaal gesproken zou ik veel meer rekening houden met de richting van de houtnerf, maar omdat ik het toch ga schilderen, denk ik dat het wel kan zo.
|
Ja, het Puppenhausmuseum dus. ( www.puppenhausmuseum.ch Leuk muziekje!) Nou een aanrader hoor! Tjonge tjonge wat heb ik daar een mooie dingen gezien! Het begon op de bovenste verdieping met honderden beren, heel mooi (hoewel ik niet per sé een berenfan ben) en vooral ook prachtig ge-etaleerd. (Foto uit de folder van het museum)
Maar het echte 'oeh en aah!'- werk begon voor mij een verdieping lager, waar de nieuwe aanwinsten opgesteld stonden. Dit bleek dus de afdeling poppenhuizen en miniaturen te zijn. Hier heb ik ruim twee uur doorgebracht en moèst mij uiteindelijk losrukken van al dat moois omdat ik met mijn man en zoontje in het café beneden had afgesproken.
Ik had gehoopt hele mooie foto's te kunnen maken, maar helaas mocht je er niet fotograferen. Op de website van Marjo Caris staan wel een paar mooie foto's (foei, Marjo toch!  http://www.marjocaris.nl/basel_01.htm
Eén van de eerste dingen die ik zag was de miniatuurversie van de Barnstenen kamer uit St. Petersburg. Gemaakt door een timmerman genaamd Uwe Haberman die er in tien jaar tijd 4½ kilo barnsteen in verwerkte. Heel erg mooi gemaakt. (Foto uit de folder van het museum)
Het mooist vond ik toch echter al de verschillende kijkkasten, de één nog mooier dan de ander. Ik heb echt mijn ogen uitgekeken. Ook dit was weer allemaal geweldig neergezet, vaak op thema en alles aangekleed met extra miniaturen en héél veel popjes. Eén van de dingen die er voor mij uitsprongen was een serie winkeltjes (twee rijen van enkele meters lang!) waarvan de meeste gemaakt waren door één persoon: Germain Cariou. Wauw! Vooral de herenmodezaak (foto bij Marjo) en de viswinkel (foto onder uit de folder van het museum) vond ik geweldig.
Ik zal niet gaan beschrijven wat ik allemaal gezien heb, want dat is onbegonnen werk. De rest van het museum, zoals de antieke poppenhuizen, heb ik eigenlijk niet meer bekeken. Het werd me allemaal een beetje te veel. Ik raad dan ook aan, áls je gaat, er een dag voor uit te trekken en tussendoor lekker in het café te gaan eten. (En misschien een klein camera-tje in je mouw te verstoppen  Ohhh wat zeg ik nou?!! )
|
Ik had in onze vakantie natuurlijk ook miniaturen ingepland, maar ondanks dat we tijdens onze reis door Duitsland langs het stadje Arnstadt kwamen waar zich het beroemde miniatuurdorp 'Mon Plaisir' bevindt ( http://www.arnstadt.de/content/kulttour/monplaisir.html ), wilde ik het mijn man en kind niet aandoen om ook daar naar toe te gaan. Nee, ik had een ander doel in mijn hoofd: Basel! Ik wilde naar het Puppenhausmuseum in Basel! Nou valt de afstand tussen Legoland Duitsland (vlak bij Ulm, mooie stad) en Basel wel mee, dus zakten wij af richting Zwitserse grens.
Na een tussenstop gemaakt te hebben bij een groot zwemparadijs in Weil am Rhein (waar ik een akelige kneuzing aan mijn hand opliep tijdens een afdaling op de wildwaterbaan -au au!- en ik de rest van de vakantie dus met een hand in de tape liep, wat een geluk dat mijn man fysiotherapeut is!) maar goed ik dwaal af, kwamen wij in de vroege avond aan in Basel.
Als echte Hollanders vertikten we het natuurlijk om een snelwegvignet te kopen en probeerden wij om zonder op de snelweg te komen onze camping te bereiken. Ik kan je verzekeren dat dat nog een hele klus is! Maar na een paar rondjes Basel -je leert zo'n stad dan wel meteen goed kennen- en een sightseeing tour door de buitenwijken -waar in het donker bij regen niet veel aan is- hadden we dan toch de camping gevonden. De volgende ochtend bleek dat de tram naar de stad vlakbij was, de rit naar de Barfüsserplatz maar twintig minuten duurde en -geweldig!- je bijna voor de deur van het museum uitstapt.
|
De afgelopen weken ben ik heerlijk met vakantie geweest. We hadden besloten eens naar Duitsland te gaan, een land dat we tot nu toe talloze malen slechts op doorreis naar een ander land gezien hadden.Onze reisdoelen hadden we min of meer uitgekozen aan de hand van de interesse van onze zoon: treinen. Ons eerste reisdoel was het Harzgebergte, wat zo'n beetje in midden-Duitsland ligt. Met onze gehuurde camper tuften wij door het duitse land en na nog geen dag rijden kwamen wij aan in Wernigerode, het startpunt van een van de mooiste smalspoorbanen ter wereld.
-overnachten op een (gratis!) camperplaats langs de rivier-
Natuurlijk waren de treinen heel mooi, maar wat voor mij veel leuker om te zien was waren de huizen. Niet zo vreemd dat zo veel van de mooie 19e eeuwse poppenhuizen uit Duitsland komen. Natuurlijk was hier een levendige speelgoed-industrie en voldoende hout voorhanden, maar ook hadden ze hier de meest prachtige huizen die als voorbeeld konden dienen! Een van mijn favoriete antieke huizen, dat ik vast van plan ben ooit nog eens te gaan maken, is van het type dat hier in overvloed te vinden is.
Stom genoeg heb ik bijna geen foto's gemaakt, maar ik heb ideeën genoeg opgedaan. Hieronder een van de weinige foto's die ik wel heb gemaakt:
En nog een prachtig detail van de regenpijp (dit soort prachtige details heb ik bij heel veel huizen gezien):
|
|
Home 
Menu 
Links 
Gastenboek