|
|
Het wordt me regelmatig gevraagd: 'Wanneer kunnen we nou je verslag over Amerika op je site lezen?'
Ik had Rika van Nellestijn van Dolls House Nederland beloofd dat ik het verhaal niet op mijn website zou zetten voordat het in de DHN stond. Mijn verhaal stond in het september nummer en inmiddels is het oktobernummer al weer verschenen, dus nu kan ik mijn verhaal wel op mijn website zetten.
Het eerste stukje staat erop. Ik zal proberen iedere dag een stukje erbij te plaatsen. Je kunt het vinden bij de workshops.
.
|
Sinterklaas, Sinterklaas en natuurlijk Zwarte Piet.
Altijd een favoriet bij mij, Sinterklaas. Een geweldig leuk feest. Ik heb het altijd leuk gevonden, al vanaf dat ik een kleuter was. Als volwassene geniet ik natuurlijk van heel andere aspekten van het feest dan als kind, maar het blijft leuk. Dat ik op de school van mijn zoontje in de Sintcommissie zit verhoogt de feestvreugde nog meer.
Het kon dan natuurlijk ook niet uitblijven dat ik daar iets in miniatuur mee ga doen. Het idee moet nog wat vorm krijgen, maar ik ben al wel aan het kijken naar materialen die ik kan gebruiken. Zo vond ik op internet een paard dat, hoewel de verkeerde kleur, qua houding en type voldoet aan het paard van Sint. Die ga ik bestellen dus! Voor de kostuums van Sint en zijn Pieten zal ik eens diep in mijn hutkoffer vol stofjes en kant moeten duiken, hopelijk zit daar iets geschikts tussen.
Eén ding heb ik al gevonden: een porseleinen popje dat geschikt is als Sinterklaas. Bijna drie jaar geleden had ik een aantal mannenpopjes gekocht bij Tower House Dolls ( http://www.towerhousedolls.co.uk/index.html ) die ik van plan was te gebruiken in mijn KLM-kist. Uiteindelijk heb ik toen de meeste popjes zelf gemaakt, dus lagen de gekochte mannenpopjes in een doos in een la.
Met acrylverf heb ik het gezicht van het popje wat meer expressie en kleur gegeven. De man heeft nu zowaar echte rimpels! De pruik en baard heb ik gemaakt van acryl haar. Het haar voor de pruik en baard vond ik te wit en heb ik gemengd met blond haar. Van de twee zakjes pruikenhaar is niet veel meer over dan een berg acryl-pluizen, maar over het baardstel van Sint ben ik tevreden!
.
|
Bijna een maand geleden heb ik een aantal artikelen besteld bij MicroMark in Amerika. Dat is zo'n bedrijf waar ze een ongelofelijke hoeveelheid gereedschappen en ijzerwaren hebben die uitermate geschikt zijn voor het maken van miniaturen. Als ik op die website rondkijk ben ik net een kind in een snoepwinkel. Dit en dat en die en die... en die en oh! dat wil ik ook! Toch weet ik me dit keer te beheersen en bestel ik alleen een aantal dingen die ik echt nodig heb (...)
Gisteren stond eindelijk de postbode met mijn pakketje voor de deur. Hoera! Post is altijd leuk. Zelfs toen hij me vroeg de inklaringskosten en BTW te betalen was ik nog steeds blij. Ik was er al op voorbereid, ik had zelfs al wat geld in huis gehaald voor het geval dŕt (ik pin altijd alles dus zit meestal zonder contanten). Mijn schatting dat ik tussen de 20 en 25% zou moeten betalen klopte aardig, ik moest €10,16 betalen, 26% van het totaalbedrag inclusief verzendkosten.
Toen ik mijn pakketje uitpakte zag ik dat er nog een cadeautje bij zat ook: een mini-boorkophouderdingetje (geen idee hoe dat in het nederlands heet, in het engels heet het een 'chuck') om zeer dunne boortjes vast te zetten in een Dremel of dergelijke machine.
Via een link van Edward en Debby (meen ik) heb ik nog een fijne internetwinkel ontdekt, deze is in Nederland, geen extra kosten als je pakketje aankomt dus. Laat ik daar nou weer een aantal spullen zien die ik echt nodig heb!
http://www.craftsupplies.nl/assets/s2dmain.html?http://www.craftsupplies.nl/
http://www.micromark.com/
.
|
Geďnspireerd door een mooi truitje gebreid door Christa Goes, heb ik ook de breipennen maar weer eens uit de kast gehaald. Ik was twee jaar geleden begonnen aan een kabeltruitje, maar niet erg ver gekomen. Ik heb nu alles uitgehaald en ben opnieuw begonnen. Inmiddels ben ik het patroon kwijt dus brei ik nu maar uit mijn hoofd.
Er is één groot verschil met toen ik twee jaar geleden aan het breien was: ik zie het nu allemaal niet zo scherp meer. Ik heb een felle lamp en een leesbril nodig om te zien wat ik aan het doen ben. Halverwege het achterpand liet ik een paar steken vallen, oh mensen!, het werd een regelrechte brei-brij! Op de binnenkant van mijn brilletje staat heel fijntjes geschreven 'I need you'. Dat kunt u wel zeggen ja!
Het truitje vordert niet snel, ik heb nu het achterpand en 2/3 van het voorpand af. Maar, zoals mijn moeder altijd zegt: iedere dag een steekje is een halve mouw in 't jaar.
.
|
Ik heb van die dagen dat ik urenlang in de ban ben van Google. Zo ook deze week. Ik was een aanvulling aan het schrijven op mijn workshop 'elektra', toen ik besloot eens wat meer te lezen over Thomas Edison. (Wist u trouwens dat Edison's overgrootvader John Edison een Nederlander was? Jaja!) Natuurlijk was hij de man die de gloeilamp ontwikkelde en geschikt maakte voor massaproductie, maar hij deed nog veel meer uitvindingen. Hij heeft maar liefst 1093 patenten aangevraagd! Eén daarvan was voor de verbetering van de samenstelling van cement. Wat heeft cement nu met poppenhuizen te maken? Nou, niet zo veel, behalve dat ik daar onderstaande foto van vond: Edison naast een model van zijn cement pre-fab huizen, waarvan hij 1908 een heel dorp in New Jersey liet bouwen. De huizen staan er nog steeds. Ik ben benieuwd of het model nog bestaat, het zou een geweldig poppenhuis zijn!
Tijdens mijn zoektocht met Google kwam ik ook nog dit leuke stukje tegen uit een artikel geheel gewijd aan de gloeilamp. (Bron:http://weblogs.nrc.nl/weblog/woordhoek/2007/03/05/gloeilamp/)
Gerard Philips richtte in 1891 zijn gloeilampenfabriek op, en al snel dacht men bij de naam Philips meteen aan de gloeilamp. Dat blijkt ook uit het bekende boek Ratje van Anne de Vries. In dit boek, dat in 1934 verscheen onder de titel Jongens van de straat, wordt Ratje door zijn meester gevraagd hoe de koning van Spanje ook alweer heette. Eerst zegt Ratje: Sinterklaas. De klas lacht en de meester helpt hem: ,,Ik bedoel dien koning van Spanje, van wien ik je de vorige keer verteld heb. Toe nou, dat weet je toch wel! Fi… Fi…'’
„Filips, meester'’, zegt Ratje. Waarop de meester: ,,Juist. En wat stuurde die na de beeldenstorm naar ons land?'’
„Gloeilampies, meester'’, roept Ratje vroolijk. ,,Dat weet hij best: Filips gloeilampies!… Als hij ’s avonds het raam uit kijkt, ziet hij het altijd met groote roode letters op een dak staan, heel ver weg boven de stad.'’
.
|
.
Tijdens de beurs in Arnhem, maart jongstleden, heb ik een vervolg workshop porselein schilderen afgesproken met Cocky Wildschut. Ik had al eerder bovenstaand thee- en koffieservies beschilderd en zou nu een gedeelte van een eetservies erbij maken. Keurig gecontroleerd of ik wel kon op die datum, ja hoor, ik kon. Toen keurig de datum genoteerd in mijn agenda.
Nou schijnt het zo te zijn met agenda's dat die over het algemeen de eigenaar slechts van nut zijn wanneer deze er ook daadwerkelijk in kijken. Het schijnt ook zo te zijn dat agenda's die in een tas zitten die al meer dan drie maanden niet gebruikt is, niet vanzelf uit de tas naar de eigenaar toe komen om haar te attenderen op een afspraak. (Overigens doen agenda's dit ook niet wanneer zij in tassen zitten die wel in gebruik zijn, is mijn ervaring. Maar dit terzijde.)
Zaterdagochtend, 1 september, 10:15. De telefoon gaat. "Met Josje". "Met Cocky". "Cocky! Dat is lang geleden!" .....
Afijn, om een lang verhaal kort te maken, Cocky en de overige workshop studenten zaten te wachten op mij.... Nou woon ik niet echt in de buurt en had ik zo snel geen oppas voor mijn zoontje, dus ging voor mij het hele feest niet door. Ik moet zeggen dat ik de hele dag flink gebaald heb en dat ik het ook voor Cocky erg vervelend vond. Ik hoop nog een andere keer naar Cocky te kunnen gaan want ik vind het altijd erg leuk en gezellig!
Door schade en schande wordt men wijzer zegt men... Ik hoop het maar! Ik zal in ieder geval mijn agenda weer regelmatig inkijken.
.
|
|
Home 
Menu 
Links 
Gastenboek