'Singel  224'

Eind februari 2003 heb ik bij 'de Stolp' een grachtenpand  gekocht.  Het is een hybride tussen twee huizen die 'de Stolp' in de collectie had.  'De Singel' is een prachtig huis met 12 vertrekken en een grote zolder.  De zolder kan geopend worden door middel van een scharnierend dak.  De afmetingen van het huis zijn:  1.33m hoog, 1.00m breed en 0.40m diep.  Het voordeel van het grachtenpand is dat de kamers altijd bekeken kunnen worden zonder dat de voor- of achtergevel geopend hoeven te worden.

 

 

De voorgevel heb ik beplakt met steentjespapier waar een structuurtje in zit.  De ramen heb ik van roetjes voorzien en geschilderd in de voor Amsterdam zo typische kleuren 'grachtengroen' (hoe kon het ook anders) en ivoorwit.  Ik heb echte buitenverf gebruikt, dus de ramen staan de eerste 100 jaar strak in de lak.  In de kop van de gevel heb ik het ovale raampje vervangen door een hijsluik, de hijsbalk moet er nog boven komen.

 

Ik heb een hele middag in de stad omhoog lopen kijken naar de verschillende dakkapellen.  Resultaat:  een stijve nek en een hoofd vol ideeën.  Uiteindelijk heb ik gekozen voor een eenvoudige vorm die past bij de voorgevel.

 

In de voordeur heb ik een deurrooster gemaakt waarbij ik de voordeur van mijn echte huis als voorbeeld gebruikt heb.  Boven de deur heb ik een lantaarn gemaakt die ik ooit in Amsterdam in het echt gezien heb.  De lantaarn zit in het raam verwerkt en steekt half naar buiten en half naar binnen en verlicht dus de entree aan beide kanten.  Het was een hele klus om de lantaarn in de juiste verhouding in het bestaande bovenlicht te verwerken, maar de aanhouder wint!  Natuurlijk kan het licht ook branden.

 

~17 oktober 2004~                                                            

 Bij het archief van Amsterdam (de Beeldbank) vond ik  vandaag een oude foto van het echte pand met het adres 'Singel 224'.   Ik had het adres verzonnen, 'Singel' is de naam van het model van 'de Stolp', en 224 omdat mijn verjaardag op 22-4 is.  Het grappige is nu dat het echte pand erg lijkt op mijn Singel, terwijl de panden die ook in dat rijtje staan allemaal heel anders zijn.    Op de foto zie je bovenin bij de hijsbalk twee witte vlekken, het zijn twee mannen in lange witte jassen die aan het schilderen zijn.  Ze hielden toen ook al van strak schilderwerk!                    

 

Het huis op de oude foto is gebouwd of verbouwd in de 19e eeuw.  Mijn huis krijgt een 18e eeuwse gevel in de stijl van Lodewijk XIV.  Deze stijl (Louis Quatorze)  wordt in de periode ± 1700 - 1740 toegepast.  De stijl is zwaar, pompeus en symmetrisch.  Ter inspiratie heb ik naar heel veel foto's van Amsterdamse grachtenpanden uit die periode gekeken.

                                                                                                 



De deuromlijsting heb ik monumentaler gemaakt met pilasters en een gebroken fronton.  De pilasters zijn gezaagd uit het deksel van een wijnkistje en de ornamenten op de pilasters zijn stukken van een oude broche.  Het fronton is versierd met het wapen van Amsterdam.  Het rooster in de deur is eigenlijk uit de 19e eeuw, maar vind ik te mooi om weg te halen.  Doordat het raam boven de deur veel groter is geworden , is de lantaarn boven de deur verdwenen.  Misschien dat ik die bij de achterdeur kan gebruiken want het was veel werk om de lantaarn te maken, zonde om weg te gooien!

                                                                           

 


De trapleuning van de stoep ( o.a. gemaakt van chinese eetstokjes) zorgde wederom voor problemen.  (Zie ook de trap in de hal)  Ik kreeg de onderdelen van de leuning maar niet onder de juiste hoek aan elkaar.  Misschien dat ik het ooit nog eens zal snappen.  
         

De stoep en de gevel van het souterrain zijn gemaakt van 'hardsteen' in plaats van bakstenen.   Hiervoor heb ik een plaat tegen de gevel geplaatst waar ik eerst de gaten van de ramen en deuren uitgezaagd heb.  Het raampje van het souterrain houdt de plaat keurig op zijn plaats.  De stoep en gevel hebben verschillende schilderbeurten ondergaan voordat ik de juiste grijs-blauwe kleur gemengd had.

 

Voor het trottoir en de straat heb ik 'klinkers' gemaakt van schuurpapier.  Het schuurpapier heb ik eerst bewerkt met verschillende kleuren acrylverf, daarna op klinkerformaat geknipt en gemengd.  Op de straat ligt een visgraatpatroon zoals je dat in Amsterdam ook ziet.  Tussen de straat en het trottoir liggen 'betonnen' stoepranden.

                                                 

In de voegen tussen de klinkers heb ik hier en daar onkruidjes  (o.a. een grote paardebloem) en grasjes  gezet.  Ook heb ik hier en daar heel fijn grind tussen de voegen gestrooid.  Het grind heb ik bij de treinenwinkel gekocht.

 





Boven de ingang van het souterrain heb ik een mooie lantaarn gehangen.  Deze had ik eigenlijk voor de hoofdingang gemaakt, waar ik de lantaarn had verwerkt in het bovenlicht (op het plaatje rechts bovenaan de pagina is dit nog te zien).  Omdat ik het bovenlicht boven de voordeur groter gemaakt heb, paste de lantaarn er niet meer in.                                                                          

De lantaarn heb ik gemaakt van karton, geverfd met dezelfde verf (een goede kwaliteit buitenverf, kleur 'grachtengroen' )  als waarmee ik de raamkozijnen en deuren geverfd heb.  De ruitjes van de lantaarn heb ik uit een blisterverpakking geknipt.                                                                                                 

 



Voor het huis staan een paar potten met planten.  De hortensia heb ik gemaakt met een pakketje van vaRIAatjes*.     De potten met lavendel heb ik in Londen op de beurs gekocht, bij een mevrouw die echt schitterende planten maakte.  Ik weet helaas niet meer hoe zij heette.

                                                                           

Deze pioenroos in pot maakte ik (naar voorbeeld van een bloeiend exemplaar in mijn tuin) van zijdevloei papier en groen geverfd printer papier.

 


 

 


Tussen de klinkers op het trottoir groeit wat onkruid.  Tegen de gevel van het huis bloeit een paardenbloem.  De paardenbloem heb ik ook uit geverfd printerpapier geknipt.  



Rechts nog een detail van een prachtige terracotta pot en de klinkers van het trottoir met grasjes er tussen.

 

 

 

 

Twee merels zitten te ruziën  om wat stukjes brood.  De merels zijn gemaakt door Georgia Marfels uit Duitsland.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In 2009 maakte ik een mooie bloeiende clematis om bij de voordeur te zetten.  (Bloomin' Easy kitje van Bonnie Lavish).   De bloemen en bladeren heb ik gevormd door ze vochtig te maken terwijl ik ze meteen wat extra kleur gaf met aquarelverf.  

Update 2016:  De bloemen zijn nog steeds mooi, maar ondanks dat ze niet in de zon staan, zijn ze toch al aardig verkleurd.  

Op een van de bloemen zit een prachtige, minuscule vlinder.  Zo teer en zo fijn!  De vlinder werd gemaakt door Julia Cissell van God's Flying Flowers. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo ziet de voorgevel er nu in zijn geheel uit.  Ook aan de klokgevel heb ik het één en ander veranderd.  Klokgevels in Lodewijk XIV zijn relatief zeldzaam, misschien omdat de klokgevel het geveltype is van eenvoudiger huizen.  De klokgevels in Lodewijk XIV hebben speelse aanzetstukken en de topbekroning is rijk versierd, vaak bekroond door een kuif of met een siervaas. 

De gipsen bloem-ornamenten op de gevel werden door 'De Stolp' bij het huis geleverd.   Ik heb er gebogen sierlijsten aan toegevoegd die precies om de ornamenten van de aanzetstukken en de topbekroning heen passen ( ook weer van een wijnkistje gemaakt).  De siervaas is van klei, nagemaakt van een foto van een pand dat aan het Singel in Amsterdam staat. 

Ook voor de hijsbalk heb ik het pand aan het Singel als voorbeeld gebruikt.  De hijsbalk heb ik gemaakt van verschillende blokjes hout en profiellatjes.  De eerste duif heeft zijn stekje al gevonden.  Op de vensterbank van de bel-etage (eigenlijk 'belle étage' geheten)  zitten ook al twee mussen.  De gevel zal wel niet lang zo mooi schoon blijven met al die gevederde vrienden in de buurt!                                                                 

Begin maart 2013:  Het is inmiddels 10 jaar geleden dat ik met het grachtenpand begonnen ben.  Hoewel ik altijd heb gezegd dat het een 10-jarenplan was, ben ik nog niet helemaal klaar met het huis.   Er kwamen diverse miniatuur projecten tussendoor en dan lag het werk aan dit huis natuurlijk stil.  Toch zal de voltooiing niet al te lang meer gaan duren.  

 

De laatste verandering is de toevoeging van een heel smal geveltje naast de bestaande gevel van Singel 224.  Aan de achterkant van het grachtenpand bevindt zich de bedrading voor de verlichting en een kistje dat als uitbouw dient voor de badkamer bij de slaapkamer.  Door deze uitbouw kan het poppenhuis niet meer strak tegen de muur aan staan waardoor je via de zijkanten makkelijk de lelijke achterkant ziet.  

 

De oplossing hiervoor was het maken van een extra geveltje.  In Amsterdam zijn zo'n zeven of acht hele smalle geveltjes te vinden, met slechts ruimte in de breedte voor een raam.  Het mooiste voorbeeld vind ik het 'Kleine Trippenhuis' waarvan de voorgevel slechts 2,44 meter breed is.  Het ' Kleine Trippenhuis'  was de inspiratie voor mijn smalle geveltje. 

Het smalle geveltje zit met kastdeur magneten aan Singel 224 bevestigd, zodat ik het makkelijk weg kan halen als ik achter het poppenhuis  moet zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik heb geprobeerd het smalle geveltje bij de stijl van de oorspronkelijke gevel te laten passen.  Gelukkig had ik nog de overgebleven 'klinkers'  die ik 10 jaar geleden van schuurpapier maakte, zodat ik een extra stukje straat kon maken dat goed bij het oorspronkelijke straatje past.  

 

In die tien jaar hebben stof, licht en het vele aanraken de klinkers wat verkleurd dus er is wel verschil te zien tussen het oude en nieuwe stuk, maar dat vind ik niet erg.

 

 

 

 

 

Omdat het natuurlijk niet de bedoeling is dat je door de ramen kunt kijken (daarachter bevindt zich immers de bedrading), heb ik achter de ramen van het smalle geveltje eenvoudige witte katoenen gordijnen gemaakt.

Door het smalle geveltje wit te maken leidt het niet de aandacht af van de grote gevel.  Ik vind zelfs dat deze nu beter uit de verf komt!  De gevels versterken elkaar.   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De prachtige pilasters met Korintische kapitelen naast de voordeur zijn van Sue Cook.

Hoewel deze pilasters veel decoratiever zijn dan de pilasters die ik jaren geleden maakte naast de voordeur van Singel 224, wilde ik ze toch gebruiken.  Ze passen goed bij het Hollands classicisme, een bouwstijl die tot het einde van de 17e eeuw gebruikt werd.   

Mijn smalle geveltje werd in 1690 gebouwd, dus dat kan nog.  ;-)

  

 

 

Eind maart 2013:  Nadat ik aan de voorkant een geveltje had toegevoegd, moest er natuurlijk ook een geveltje aan de achterkant komen.  

Voor het achtergeveltje heb ik dezelfde raamindeling aangehouden als aan de voorkant.   De geveltop en de deur zijn eenvoudiger dan die aan de voorkant. 

 

Ik kon het niet nalaten om achter de achterdeur van het smalle geveltje een kamertje te maken.  In een eenvoudig kistje maakte ik een kamertje met een stenen vloertje (gemaakt van eierdozen), witte wanden en een valse deur die zogenaamd naar de overige vertrekken in het smalle huis leiden. 

 

De secretaire met inhoud en het stoeltje kreeg ik een paar jaar geleden van Erna omdat zij met de hobby stopte.   De meubeltjes pasten precies in het kamertje. 

 

 

 

 

 

 

 

 

De zonnebloemen kocht ik 10 jaar geleden, toen ik net met mijn poppenhuis begonnen was, op een marktje in Bangkok.  De porseleinen hondjes zijn van Valerie Casson, het schilderijtje is een gedeeltelijke kopie van het schilderij ' Chacun son tour: patience'  van Jules Leroy uit een veilingcatalogus van Christies.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Achter beide gevels maakte ik tuintjes.  Misschien zou ik moeten zeggen een patio en een plaatsje, want erg groot zijn deze tuintjes niet!  

Op het plaatsje achter het smalle geveltje maakte ik de afvoer van de regenpijp en een buitenkraantje.  Aan de tuinmuur hangt een ' gietijzeren'  deurrooster dat ik jaren geleden maakte.  Ook de rustieke tuinbank maakte ik jaren geleden, met takjes van de kronkelhazelaar.  Hoewel het een klein tuintje is, is er voldoende plek voor potten met planten.  Ik hoef me voorlopig niet te vervelen!

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het tuintje achter het grote huis is natuurlijk iets breder dan het plaatsje op de foto's hierboven.   Er is ruimte voor een heerlijk zitje.  Het metalen volledig inklapbare (!) tuinsetje werd gemaakt door de Fransman Sergio Piacentino (Piamini).  Boven de achterdeur maakte ik met wat plastic hekwerk, een stukje acryl plaat en heel dun lood een mooi afdakje.   

 

Tegen de tuinmuur maakte ik een diepe plantenbak met daarin een geleide appelboom.  De appelboom is opgebouwd uit bloemistendraad en Doe-het-zelf-plamuur en daarna beschilderd met acrylverf.   Op de foto hieronder ben ik net begonnen met het aanbrengen van de papieren blaadjes.  

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De blaadjes hebben verschillende laagjes verf gekregen, de onderkant is grijzig en op de bovenkant heb ik gele en groene kleuren gebruikt.  

De appels maakte ik van Fimo klei, niet een van mijn favoriete bezigheden!  

Het tuinstel van Piamini staat nu op fijn grind in een mooie lichte kleur.  De geweldige werkschoenen bij de achterdeur zijn gemaakt door de Italiaanse  Patrizia Santi (Patrisan).

De werkende snoeischaar op de tafel is van Duitse Edmund Drescher.  De theepot in de vorm van een gieter waar een konijn in zit werd gemaakt door de Canadese Janice Crawley.

Op het muurtje loopt een kat genaamd Tonnetje, naar de plaats waar ik hem vond, op de beurs in Kensington, London. De kat werd gemaakt door Annie Willis.   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onder de appelboom groeit inmiddels rode sla, groene kool en bloemkool (gemaakt door Angie Scarr).   De zaailingen maakte ik net als de appels van Fimo.  Wat mij betreft heb ik voor de komende jaren wel weer genoeg met klei gewerkt ;-) 

 

 

 

 

 

 

 

Het konijn heeft de kolen ook ontdekt! (Konijn gemaakt door Dolores van den Akker).  Als je goed kijkt zie je nog een beestje dat de groenten ondekt heeft...een rat!  Hij vreet de radijsjes op!  Dus daar kijkt Tonnetje naar vanaf de muur...(rat gemaakt door Georgia Marfels).

 

 

 

 

Er wordt mij regelmatig gevraagd om een overzichtsfoto van het huis.  Hieronder ziet u het grachtenpand zoals het in juni 2011 was.  Nog niet af, maar er is al veel gebeurd.  De meeste kamers op de foto zijn aanklikbaar, u komt zo op de pagina terecht die met die kamer te maken heeft.

 

 

De voorgevel en de achtergevel zijn zo goed als klaar.  De ruimtes in het huis ben ik langzaam maar zeker, één voor één aan het inrichten.  Wilt u het verhaal over de geschiedenis van het pand en zijn bewoners lezen, klik dan op de foto van het boek.  Wilt u verder met de rondleiding, klik dan links onderaan de pagina op de voordeur, dan gaat u het huis binnen.

 

 

 

                                                                                            De geschiedenis van 'Singel 224'.

 

 

 

 

 

 

Komt u binnen?

                              


 Home   

◘ Menu  

◘ Poppenhuis 1

 Poppenhuis 2

◘ Kijkkastjes

◘ Workshops  

◘ Links  

◘ English Pages  

◘  Contact

Weblog  

◘ Gastenboek