Het heeft lang geduurd voordat ik inspiratie had voor de zolder.  Het was me wel duidelijk dat ik daar nog een slaapkamer wilde maken, want slechts één slaapkamer is een beetje weinig in zo'n groot huis.  

 

   De slaapkamer op zolder is bereikbaar via de hal.  De rechte wanden van de hal en een wand van de slaapkamer heb ik bekleed met houten planken.  Althans, zo lijkt het, maar eigenlijk zijn het stroken dik papier.  Alle 'planken' hebben spijkergaatjes, waardoor de illusie dat het planken zijn nog versterkt wordt.

 

  De wanden van de hal, met rechts de ingang naar de badkamer, heb ik gemaakt als een uitneembaar onderdeel, zodat ik hier ook in de toekomst makkelijk bij kan komen.  

 

  De planken hebben een erg mooie kleur blauw gekregen.  De kleur verandert als het licht verandert,  heel mooi.  

 

                    

 

 

 

 

 

 

 

 

Op de grond ligt vloerbedekking, een prachtige linnen stof die goed combineert met de robuuste planken op de wand.  

 

De tussenwand staat nu nog los van de schuine kap, het licht piept er nog tussendoor.  Op de foto valt dit echt op, maar in werkelijkheid zie je dit amper. Toch zal ik , wanneer alles klaar is, de wanden strak tegen de kap aanzetten.

 

 

Het bed maakte ik van hout, karton en stof.  Toen ik het bed klaar had vond ik de matras zo leuk dat ik het zonde vond om te bedekken met een laken.  Het is nu een bed waarvan de lakens net afgehaald worden.  

 

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De stof van het dekbed  heb ik geprint.  Het was eigenlijk een foto van een tapijt, maar ik vond het mooier als dekbed.  Het schilderijtje is een kopie van 'Marie-Antoinette' van Jean-Baptiste Charpentier.   

 
 
 
 

Als nachtkastje gebruikte ik een klein juwelendoosje afkomstig uit de familie van mijn grootvader.  Het is een verguld kistje met glazen dekseltje.  Het heeft een decoratie van leeuwenkoppen, de middenvlakken zijn ingelegd met emaille.  De binnenkant is bekleed met zijde.   

 

Ik vind het leuk om persoonlijke spullen te gebruiken in mijn poppenhuis.  Dit kistje staat hier prachtig!

 

 

 

In 2011 kreeg ik bij het abonnement op Dolls House Nederland een kitje schaal 1:144 kado.  Ik besloot het huisje te maken in de stijl van de huizen in Broek in Waterland, geschilderd in die prachtig blauw-grijze kleur die zo typisch is voor de huizen daar. 

Ik heb een aantal dingen veranderd, wegggelaten en toegevoegd, waardoor het huisje een echt Hollands karakter kreeg. 

Het was een enorm gepriegel om dit huisje zo te krijgen.  Leuk om een keer te doen, maar ik zal het niet snel weer doen!

 

Het huisje kreeg in plekje in deze slaapkamer, waar het prachtig combineert met de overige blauwtinten. 

 


  

 

 

    

 

 

 


 

 

 

 

 

 

Op de linkerwand van de slaapkamer heb ik het behang ' Daisy' van William Morris gebruikt.  Het dessin uit 1864 is het vroegste behang ontwerp van William Morris.  Het wordt in miniatuur gedrukt door Susan Bembridge Designs.

In een aantal andere ruimtes van het grachtenpand zijn ook Arts & Crafts invloeden te vinden (zie o.a. op de pagina ' Geschiedenis' ) , dus dit behang is hier prima op zijn plaats.    Wellicht is het behang in 1893 gekozen door Emma, de Engelse vrouw van de toenmalige eigenaar van het pand? 

 

 

De lampenkapjes versierde ik met een stukje lint dat bezet is met kleine strikjes.  Normaal gesproken hou ik de decoratie liever iets eenvoudiger, maar in deze kamer past het prima. 

 

De stoel stoffeerde ik tijdens de IGMA Guild School in 2007 in de les van Nancy Summers.  Nancy maakte het frame van de stoel.  Het verslag van mijn Guild School ervaring leest u  hier.

 

 

 

 

 

Een aantal jaren geleden was ik begonnen met weven.  Althans, ik probeerde het.  Het ging helemaal niet en mijn probeersel verdween in een la.  In het voorjaar van 2014 kreeg ik nieuwe inspiratie en na enig onderzoek in boeken en op internet bouwde ik een eenvoudig weefraam. 

Mijn plan was om mijn poppenhuizen te voorzien van handgeweven tapijten, maar dat zal nog wel enkele decennia in beslag gaan nemen! 

 

 

 

 

 

Een van mijn eerste geweven kleedjes.  Verre van perfect, maar het krijgt toch een plaatsje naast het bed.  Dit grachtenpand is ook een verhaal van ontwikkeling, van ontdekkingen van technieken, van groei in kennis, stijl en smaak.  Dingen die ik tien jaar geleden maakte, zou ik nu anders gedaan hebben.  Misschien dat ik over tien jaar veel mooier kan weven.  Maar misschien ook niet.  Het kleedje mag blijven. 

 

Het weven vind ik leuk om te doen.  Er valt zo enorm veel te leren!  Helaas ontbreekt me vaak de tijd om echt diep in de tecniek te duiken, hoewel dat ook komt omdat ik zoveel technieken leuk vind om te ontdekken. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wanneer je door het zolderraam in de achtergevel naar binnen kijkt, dan kan je langs de openstaande deur de hal inkijken.  In de hal zit aan de linkerkant de deur naar de badkamer, de enige volledige badkamer in dit grachtenpand! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Home   

◘ Menu

 Poppenhuis 1

 Poppenhuis 2

◘ Kijkkastjes

◘ Workshops  

◘ Links  

◘ English Pages  

◘  Contact

◘ Weblog  




◘ Gastenboek