Aan de voorzijde van het huis, naast de ingang op de beletage, bevindt zich de grote ontvangstkamer of Blauwe Salon.   Deze staat door middel van dubbele schuifdeuren in verbinding met de kleine ontvangstkamer of Gele Salon. De kamer heeft twee grote schuiframen die uitkijken op de Herengracht.

 

De grootste bron van inspiratie voor de Blauwe Salon is de kamer die te zien is in dit schilderij van  A.de Lelie.  Het werd geschilderd  in 1794-1795 en laat Jan GildemeesterJansz.  te midden van zijn kunstcollectie zien.  Gildemeester werd in 1792 eigenaar van Herengracht 475, één van de mooiste huizen in in de 'Gouden bocht'.

Gildemeester was een verwoed kunstverzamelaar en richtte een kunstgalerij in het huis in.   Na zijn dood in 1798 werd de hele kunstverzameling op een veiling verkocht. De kamer die hier op het schilderij te zien is en waar Gildemeester een gedeelte van zijn verzameling kunst tentoonstelde, is tegenwoordig nog steeds intact hoewel het nu onderdeel van een kantorencomplex is.

In de Blauwe Salon die op dit vertrek is gebaseerd, zal ik ook een kunstverzameling aanleggen, al zij het op iets bescheidenere schaal dan Jan Gildemeester dit deed.

Op deze 'werk-in-uitvoering'  foto is het begin te zien van het aanbrengen van de schuifdeuren tussen de Gele en de Blauwe Salon. 

 

Waar de namen van de Gele en Blauwe Salon van zijn afgeleid is wel duidelijk me dunkt.  Het blauwe behang is 'Chantilly'  van Susan Bembridge Designs.  Het is oorspronkelijk een zacht blauw behang met een creme patroon.  Met het oog op de schilderijen die ik erop wil hangen vond ik het patroon iets te druk en heb ik er een wassing van donker turquoise acrylverf overheen gedaan. 

 

De turquoise kleur van het behang past nu prachtig bij een aantal zijden stoffen die ik in deze kamer wil gaan gebruiken. 

                                                                                                         

 

In mijn zoektocht naar interieurs uit de tweede helft van de 18de eeuw kwam ik een aantal schilderijen tegen van Johann Zoffany, een Duitse 18de eeuwse schilder die voornamelijk in Engeland werkte.   Op twee van de schilderijen zijn wanden te zien in ongeveer dezelfde kleur als die ik gekozen heb voor mijn Blauwe Salon.

 

Johann Zoffany 1775

Sir Lawrence Dundas with his grandson Lawrence

Johann Zoffany 1765

The Dutton Family, Farley Hall

Op de drie schilderijen is duidelijk te zien dat de welgestelden hun wanden vol hingen met kunst.  Ook is goed te zien dat op de vloeren kamerbrede tapijten liggen.   Om zoiets in miniatuur te maken kan nog een probleem opleveren.  Borduren zou vele jaren in beslag nemen, ik weet ook niet of ik wel aan zo'n enorme klus wil beginnen.  Of eigenlijk weet ik dat wel, ik doe het niet!  Een andere optie is om het te printen op stof, maar dan moet ik het laten doen want mijn eigen printer gaat niet groter dan A4.   Een derde optie is om een stof te zoeken met een patroon dat lijkt op tapijt.  Dat moet ik dan toevallig tegen komen. 

 

 

Net als bij de deuren en de schouw in de Gele Salon gebruikte ik kransen en festoenen van Dresden papier als decoratie op de schouw.  

De decoratieve hoekelementen zijn van Sue Cook, ik kocht ze ooit om te gebruiken voor het plafond van de bibliotheek in mijn eerste grachtenpand, maar daar zijn ze nooit terecht gekomen.

 

De spiegellijst en de krans in het tablet boven de spiegel heb ik verguld met bladgoud.  Ik gebruik hiervoor 23 karaats bladgoud van Giusto Manetti.   Natuurlijk is er ook namaak bladgoud te koop dat iets goedkoper is, maar bij het vergulden gaat er niets boven de glans van echt goud vind ik.   Ik las laatst ergens dat echt goud het meest reflecterende oppervlak heeft van alle natuurlijke materialen.  

Op deze YouTube filmpjes kan je zien hoe ik mijn miniaturen van bladgoud voorzie:
 

Gilding miniatures with gold leaf (part one)

Gilding miniatures with gold leaf (part two)

 

 

Ook de wandlichten die ik naast de spiegel plaatste heb ik verguld met bladgoud.  Omdat de wandlichten eigenlijk in de Rococo stijl gemaakt zijn heb ik ze een beetje aangepast door er een aantal krullen af te zagen en te vijlen en twee strikken toe te voegen onder de kaarsen.  Zo passen ze beter bij de ornamenten van de schouw.  

 

In de kamer heb ik, net als in de Gele Salon, rondom een lage lambrisering aangebracht.   Op de foto rechts is te zien hoe een van de wandpanelen opnieuw gelijmd wordt nadat ik ontdekte dat het raam op de verkeerde plek zat.  

Ik moest alle wandpanelen en lambrisering van de muur afsnijden voordat ik het kozijn kon uitzagen en herplaatsen.  Een groot probleem was het feit dat ik geen behang meer had om de maat van de wandpanelen aan te passen.   Ik was vergeten dat deze kamer vier muren zou krijgen in plaats van drie (zoals bij mijn vorige poppenhuis) en had dus wat weing behang gekocht. 

Omdat ik het behang een verfbad gegeven had met een zelfgemengde kleur en het praktisch onmogelijk is dezelfde kleur opnieuw te mengen, moest ik gebruik maken van de panelen die ik al had.  Gelukkig kon ik alles bijna onzichtbaar herstellen door het paneel dat ik had in een mooie lijst te zetten.

 

 

De terugkeer naar het classicisme in de Lodewijk XVI-stijl in het laatste kwart van de 18e eeuw uit zich in de toepassing van strakke lijnen met decoraties in klassieke en naturalistische motieven.

 

De schouw voor de Blauwe Salon krijgt deze typische elementen van de Louis XVI-stijl:  strakke lijnen en versieringen met slingers, kransen en festoenen.  De bouw van de schouw begint met het bij elkaar zoeken van de juiste materialen.

 

 

Op de schouw heb ik een licht grijze marmering aangebracht die mooi combineert met het blauwe behang.   Voordat ik de juiste kleur grijs te pakken had heeft de schouw heel wat tinten grijs gezien.   Te bruin, te blauw, te donker, te licht...enfin, u begrijpt het wel.   Een kleur die op het eerste gezicht mooi lijkt, kan bij ander licht ineens een totaal ander effect creëren.  Soms kan dat verrassend goed uitpakken, soms ook niet.

 

 

Moraal van dit verhaal:  zorg dat je altijd meer dan voldoende materiaal hebt.  Beter iets te veel dan te weinig!

 

Na zoveel werk is het tijd voor een pauze, de hoogste tijd voor thee!

 

 

Home 

◘ Menu 

◘ Poppenhuis 1 

◘ Poppenhuis 2   ◘ Kijkkastjes 

◘ Workshops 

 

◘ Links 

◘ English Pages  ◘ Contact

◘ Weblog 

◘ Gastenboek